Blog #6

Lieve vrienden,

Ik plaats tegenwoordig updates hier op mijn GoFundMe pagina. Deze laat ik voorlopig nog even open staan want nog steeds geldt dat elke bijdrage welkom is voor de komende weken. Daarnaast stuur ik anders updates dubbel via mijn Whatsapp groep en aan donateurs die vaak in dezelfde groep zitten. Update. Zo dat waren wel even twee hele gekke weken en dat is zachtjes uitgedrukt. Het zijn geeneens twee weken maar wat er allemaal gebeurd is… 2 operaties, een chemo en op en neer van Kaapstad naar Amsterdam en weer terug. Mijn laatste bericht ging onder andere over de Port-a-cath die niet meer werkte en vervangen moest worden. Dit is inmiddels anderhalve week gelden op donderdag gebeurd. Ik dacht dat ze de huidige poort een betje zouden verplaatsen of aanpassen maar dat was niet het geval. De oude poort zat links en die ging er uit en een nieuw kwam daarvoor rechts in de plaats. Beste een lange ingreep. Ik moest er al om 07.00 zijn en uiteindelijk heb ik lang moeten wachten, waardoor Syl ook iets had van: “gaat dat wel goed”. De pijn na afloop was ook erger dan de vorige keer. Waar ik van baalde was dat de chemo niet dezelfde dag kon plaatsvinden door miscommunicatie. Die volgde op maandag en dat was best kort op mijn vlucht naar Nederland op woensdag avond. Het was even niet anders. Het bleek al snel dat de chemo een lagere dosis had omdat de bijwerkingen minder heftig waren. Nog steeds geen feest.

Woensdag avond bracht Harry mij naar het vliegveld. Harry is onze lokale chauffeur die ons haalt en brengt als we zelf niet willen rijden. In de avond rondom het vliegveld met alle townships wil je niet verdwalen. Harry is echt black en dat voelt net even veiliger, bovendien is het gewoon een hele lieve gast en ben ik laatst nog uit eten met hem geweest. Helaas kregen we een lekke band en werd het nog even spannend maar uiteindelijk ruim op tijd op het vliegveld. Ik had bij inchecken nog een upgrade kunnen boeken naar business dus was helemaal okay om te vliegen. Dat ging ook verassend goed en voor ik het wist zat ik donderdag ochtend thuis met de honden op de bank. Die avond met mijn vriend Frank uit eten bij Stobbe. Vrijdag ochtend om 07.00 melden in het Ijsseland voor mijn kijkoperatie. Voorafgaand aan de operatie nog een goed gesprek met de chirurg die de kijkoperatie zou uitvoeren. Hij vroeg zich af waarom deze operatie nodig was aangezien de chemo pomp hem niet logisch leek. Waarom een lichaam vreemd iets, plaatsen om kanker te gaan bestrijden die hoegenaamd niet meer aanwezig is, met alle risico’s van dien. Operatie was goed verlopen en volgens de arts was er niks te zien volgens hem maar had hij voor de zekerheid nog wel een paar biopten genomen. Ik moest blijven tot einde middag en had daar helemaal vrede mee. Doordat ik in het buitenland in een ziekenhuis had gelegen was er een MSRA besmetting mogelijk dus moest in quarantaine behandeld worden. Dat betekende dus ook een privé kamer. Het zonnetje scheen buiten en ik heb heerlijk liggen bijkomen. Zaterdag kwamen de zussen nog even langs en hebben we de verjaardag van Bob gevierd. Bob is de vader van het vriendje van Ser, Hugo, die op de honden past met zijn vriendin Lisette en tijdelijk in ons huis verblijft. De avond was zo voorbij en ik lag er al vroeg in. Dit keer kon ik niet upgraden anders dan comfort plus. Nou snap ik dat iedereen iets heeft van: toe maar doe maar luxe, maar ik kan je verzekeren dat mijn lichaam best wel op was. Een klein beetje comfort was dus wel nodig. Met de Uber naar Schiphol en moest mij uiteindelijk nog best haasten om op tijd bij de gate zijn. De vlucht duurde voor mijn gevoel lang maar was te doen met wat pijn medicatie. Wel behoorlijk last van mijn pens. Harry was ook wat laat dit keer maar hoefde uiteindelijk maar 15 minuten op hem te wachten. Missie geslaagd, Laparoscopie check, visum verlengd check.

We schrijven inmiddels dinsdagochtend en na mijn aankomst op zondag heb ik vooral veel geslapen. Gisterenavond nog uit eten geweest met Mumz en haar trailrun vrienden. Mumz had bij mijn afwezigheid hier nog even een race gelopen van 160 KM en gefinisht. Zo knap. Gisteren avond nog even in Mijnijsseland gekeken of er al iets bekend was en ja hoor een brief aan het EMC. Niks te vinden in het buikvlies dus ook daar geen uitzaaiingen. Ik ging er vanuit dat het goed was maar de bevestiging was dit keer toch heel fijn aangezien het nog een laatste dingetje was wat we niet zeker wisten. Nu weer volle bak door met de behandelingen hier en aanstaande maandag weer een chemo. Het is een bizare reis die ik meemaak…

#lifeisgood #nevergiveup #alleskomtgoed

Gr. Andy.